Cuma, Kasım 02, 2012

takıntılı annenin takıntılı kızı;)

biz çocukken, annem çok kurallı, titiz bir kadındı. dağınıklıktan nefret eder, tüm evi sık sık yıkayıp paklar, yardım etmeyince ablamla beni azarlardı. hiçbir şeyin yerinin değişmesine tahammül edemezdi. 


ben yıllarca, annem dokunmasın, kendince düzen kurmasın diye, kendi eşyalarımı ona fırsat vermeden düzenleme peşinde koştum. örneğin giysiler konusunda hızlı olmalıydım, çünkü ben kendime göre yerleştirmezsem, o ilk fırsatta kendince yerleştirirdi ve ben de eşyalarımı arar dururdum, sonra tartışırdık vs.
özellikle de misafirler konusunda çok takıktı. yemeyen uyuz bir çocuk olduğumdan, normalde bir şeyler yiyeyim diye çırpınan kadın, misafirler için hazırladığı ikramlara, onlar gidene kadar dokundurtmazdı mesela.. evin düzeni kaçacak diye arkadaşlarımın gece kalması çok takdir ettiği bir şey değildi örneğin..

işte böyle böyle derken, ben, düzen konusunda hassas ve kontrolcü, kuralcı bir insan oldum.

sonra, babam vefat etti. annem pek düzenli yemek yapmaz oldu, temizliğe hayatında verdiği yer de yavaş yavaş azaldı. 
sonra ben yanından ayrılıp buraya geldim, ablam evlendi aynı dönemde. o yalnız kaldı, iyice sosyal bir insan oldu, dışarıda yiyen, arkadaşlarını eve yatıya davet eden, evin düzenini pek umursamayan bir kadına dönüştü..

bense, düzen konusunda hassaslıktan yavaştan obsessifliğe kayan bir insana dönüştüm farkına varmadan.. 

şimdi bende kalıyor mesela. rolleri değiştik, çok komik:
çıktığı her odadan sonra, çaktırmadan peşinden gidip kontrol ediyorum, düzenli bırakmış mı bırakmamış mı diye:)
o da farkında durumumun, "beni sen böyle yaptın" diyorum, "doğru yolu bulmak için benim gibi 50'ye kadar beklemene gerek yok, boş şeyler için kendini yorma" diyor o da.
haklı, haklı elbette, ama, kolay değil değişmek, bilirsiniz..

26 yorum:

  1. :) annen gerçekten haklı:) üzgünüm ezgicim ama sana kötü haber: insan bi de evlenince o pimpiriklilik en az 2 katına çıkıyor:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili mesude,
      :) eminim öyle olucak.
      şu an bi yerden sonra "emeeen bekar evi, geçici düzen zaten" diyorum.
      ama "esas" düzenini kurunca insan, her şeyin daha bi dört dörtlük olmasını ister insan herhalde.

      Sil
  2. insan annesini örnek alıyor davranışlarını sindiriyor ve fark etmeden de yapıyor. ama annen o kadar haklı ki ...doğrusunu şimdi yapıyor bence insan değişmez derler değişiyor isteyince zor ama mümkün selamlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili elma kurdu,
      aynen, hiç fark etmeden nasıl alıyoruz annemizin özelliklerini..
      e zamanla anlıyorlar demek ki boşuna bir çaba olduğunu, değiştiriyorlar kendilerini;)

      Sil
  3. Gercekten hakli.bilincli bir sekilde daginik birakmaya basla ki bir sure sonra alismaya basla.onceden ben de cok titizdim sonra yurtta kalinca degistim:) ben toplayip baskalari dagitinca biraktim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Lulu,
      evet kolektif hayatlar biraz rahatlatıcı olabilir, haklısın.
      ben yalnız yaşamaya başlayıp iyice kendime ait bir düzen kurdukça, her şeyin kendi istediğim gibi olmasına çok alıştım sanırım;)

      Sil
  4. hepimizin sonu anneölerimiz gibi olmak değil mi zaten ?
    bende anneme ergen dönemimde sinir olurdum,şimdi ayyyynısını yapıyorum,annemde alttan alta gülüyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili gökkuşağı pembesi,
      kesinlikle;)
      şair boşuna dememiş "sonunda annem oluyordum/ babam kokuyordum sonunda"..

      Sil
  5. Bir twitter hesabın var mı senin blogunu öyle ünlü olmak icin değil de yazmak icin yazan nadir insanlardan birisin. İyi olmuş bu da..

    Ablana cok yüklenme alışık değildir şimdi o düzene..
    ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Mühendis-ül Edebiyat,
      twitter olayına hiç girmedim ben.
      blog olayını geç keşfettim ama pek bir sevdim.
      tespitin çok hoşuma gitti, teşekkür ederim.
      çok seviyorum yazmayı!

      Sil
  6. ne güzel söylemiş anneler her daim haklı galiba : )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili mine,
      anneler her şeyin en iyisini bilirler;)

      Sil
  7. ister istemez benziyor insan annesine
    eee boşuna demiyolar "kıyısına bak bezini al, anasına bak kızını al" :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Pire Kızı,
      hiç farkına varmadan hem de, zamanla dönüşüyoruz annemiz gibi bir kadına..

      Sil
  8. annem süpürge sesinin süresinden nasıl süpürmüş olacağımızı kestirirdi:) Beyaz çorabı yere sürter altına bakardı ona göre yeniden sildirirdi.Şimdi 63 yaşında ve hala aynı.
    Annemde kızdığım ne varsa bende var şimdi:( Eve girdiğimde kötü kokarsa saat kaç olursa olsun süpürüp siliyor toz alıyorum:(( Ama sağlık yüzünden bırakmam lazım.Ev her daim kapı çalacak biri gelecek gibi kalmazsa kocanın burnundan getiriyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Ebru,
      :) oho, süpermiş annen:)
      evet işte ne kadar kızsak da, takdir etmesek de alıyoruz onların özelliklerini..
      hem sana yazık hem kocaya:)

      Sil
  9. bende beklerim :)

    http://shoeeobsessionn.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Burcu İpek Yılmaz,
      gelirim;)

      Sil
  10. benim annem de çok düzen hastasıdır filan ama annenin biraz da baskın olduğunu gördüm geçmişte ,ama şimdi o halin değişmiş olmasına,bakış açısını değiştirmesini takdir ettim.
    annelerimizin davranışı geçmişte bizi etkiliyor olabilir ama takıntılı olmamakta fayda var...:-))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Şükriye Karahan,
      aynen, oldukça baskındı. genelde babadan çekinilir ya, biz ondan çekinirdik:)
      evet kendisi değişime yeniliğe çok açık bir insandır, ben de takdir ederim hep bu özelliğini.
      evet "beni sen böyle yaptın" demek yerine değişim için harekete geçmeliyim belki de..

      Sil
  11. Çok ilginç bir öykünüz var :) Ve duygusal...Ne güzelsiniz ne güzel hayal ettim sizi anne-kız konunun özünden bağımsız olarak...Ben de genç kızken takıntılı olacağım sanıyordum temizlik konusunda kenarından geçtim, kurtuldum. Bir kitap okumuştum. Hayatınızda toz almaya boşa zaman harcayacağınıza, sevdiklerinizle vakit geçirmeye, gezmeye tozmaya ve yaşamaya zaman ayırın diyordu özet olarak. Siz toz alırken hayat akıp gider diyordu mesela...Çok etkilenmiştim ben...
    Hala herkes beni temiz bilir ama özellikle çalıştığım için bazen 15-20 gün tozlu kalır heryer, öamaşırlar yığınla ütü bekler bazen. Bazen de heryer çiçek gibi olur...Önceliklerimi kendime ve o anki isteklerime göre ayarlıyorum artık!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Derya,
      teşekkür ederim güzel yorumun için:)
      öyle doğru sözler ki! hayat akıyor, önem sırası yapınca temizlik çok gerilerde olmalı aslında..
      toz hadi bi derece ama "çamaşır" demişsin hassas noktama değmişsin:)
      sürekli kontrol halindeyim o konuda. kirli sepetini her gün kontrol ederim mesela, neler birikmiş diye, hangisi en çoksa o renklerde giyinmeye çalışırım ki, akşam onları da atıp makineyi çalıştırayım:) sonra sepette bile ayırıp üstüste dizmeye çalışırım birlikte yıkanacakları:)
      sonra asla kimsenin asmasına toplamasına müsaade etmem, kendimce bi düzenim var elbette:)
      sürekli kontrol ederim kurumuşlar mı diye, bir an önce kurusunlar ki yenilerini yıkayıp asabileyim isterim:)
      en büyük hayalim o sepeti boş görmek:D

      Sil
  12. ne yazık ki söylediklerinde hep gerçek payı vardı..:))o yaşamı deneyimleyen biri...takıntı kötü bir şey ama bazen yapıyoruz işte..:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili crazywomanrosemary,
      kısıtlı zamanda en önemli en gerekli en istediğimiz şeylere zaman ayırıp, olmazsa olmaz olmayanları geçiştirmeyi öğrenmeliyiz sanırım!

      Sil
  13. ezgi, o sepeti boşaltabilmek ve bir de ütülenecekleri sıfırlayabilmek benim de çok istediğim birşey. ama olmuyor olmuyor olmuyor... galiba asla da olmayacak:)

    çok hoş yazmışsın gene.

    bu arada Derya'nın yazdığı şu kısım beni çok etkiledi:
    "Hayatınızda toz almaya boşa zaman harcayacağınıza, sevdiklerinizle vakit geçirmeye, gezmeye tozmaya ve yaşamaya zaman ayırın diyordu özet olarak. Siz toz alırken hayat akıp gider diyordu mesela". Ona da burdan paylaşımı için teşekkür etmek istiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili zeze,
      evet ütopik bir çaba bizimki:)

      Derya güzel söylemiş, evet haklısın..

      Sil