Cumartesi, Ağustos 24, 2013

istanbul'u geziyorum gözlerim açık...

-bilmem hala duymayanınız var mı?- pek seviyorum ben istanbul'u gezmeyi. 
özellikle de belli semtleri... bu bölgelerden biri de karaköy-arnavutköy arası uzun sahil yoludur. 
hele de plansız programsız ve kendiliğinden olunca daha bir tatlıdır.
bugün hayatımdakisevgiliinsan'la düştük yollara, hedefimiz istanbul modern'de erol akyavaş sergisi, ardından -hala oynuyorsa- beyoğlu'nda savaşın gölgesinde filmi idi. gel gör ki, hayat insanın karşısına başka yollar çıkarmada ustaydı... 


istanbul modern'in bahçesine girince "göğe bakma durağı"nı gördük, daha önce duymuştum ve epey ilgimi çekmişti, bu nedenle hemen yakınına gittik ve orada oturduk, gazete okuduk, sohbet ettik.öyle keyifliydi ki... dalgaların hareketlerine göre hareket eden direkler ve o direklerin üzerinde aynalar...



serginin süresinin uzatıldığını ve perşembe günleri de ücretsiz olduğunu öğrenince orada epey oturduk öylece.

sonra fındıklı, kabataş yönüne yürüdük; sucuk ekmeğimizi yedik, dolmabahçe milli saraylar kafetaryasında dinlendik.

(ne çok kedi var bu yolda!
poz veren kedi:))

fındıklı'dan cihangir'e çıkan merdivenlerin yeni hali görülmeye değer!



64 yaşındaki mahalle sakini hüseyin çetinel insanlar gülümsesin diye böyle güzel bir adım atmış. ne güzel insanlar yaşıyor dünyada!

sonra ani bir kararla finükülere binip taksim'e çıktık, gezi parkı'na gittik... o değerli günlerin anısına... parkı açık ve halkla dolu görmek güzeldi, her şeye rağmen...


(önce)

                                                                                            (sonra)

sonra arkadaşlarımızın tünel komün'de olduğunu öğrendik ve oraya doğru yola çıktık.
rotamızı sıraselviler, cihangir, galatasaray lisesi yönünde çizdik ki; geçen sene boyunca otistikler derneği ile her cumartesi doya doya yaşadığım sokaklardan, çok sevdiğim mekanlardan geçebileyim (avam kahvesi, laterna, turşucu, firuz...)... öyle seviyorum ki oraları.
ve son durak tünel- komün.
güzel bir gündü bugün; bana eski bir yazımı düşündürttü yeniden;)

ee bugünün şarkısı da tahmin edebileceğiniz gibi istanbul'a dair:


"...
gülmeyi öğrendim ben burda
sevmeyi sevilmeyi terk edilmeyi
yaraları sarmayı öğrendim burda
her şeye rağmen hayatta kalabilmeyi
..."